Deze tekst is verschenen in de Filosofiescheurkalender 2016 op 13 maart.
‘Het beste is om geen ideeën over de dood hebben. Als de dood er is, ben je er niet en kun je er dus ook niets over weten.’ – René Gude in gesprek met Wim Brands in Sterven is doodeenvoudig. Iedereen kan het (2014)
Vandaag een jaar geleden overleed voormalig Denker des Vaderlands, René Gude (1957-2015). Hij was al langere tijd ziek, maar in plaats van het bijltje erbij neer te leggen, nam hij juist nieuw werk aan – zoals de titel Denker des Vaderlands.
Een van de vragen waar filosofen altijd mee hebben geworsteld is: hoe gaan we om met de dood? Het is één ding om die vraag theoretisch te beantwoorden; het is iets anders om dat antwoord te moeten praktiseren. In de vele interviews die hij gaf, wond Gude er geen doekjes om: het is niet makkelijk om de dood te accepteren. Volgens hem eindigt het individuele leven met de dood, maar daar meteen achteraan gaf hij een verlichtend inzicht: de mensheid gaat wél door, want de mensheid geniet een ‘relatieve onsterfelijkheid’. De zin van het leven moeten we bekijken vanuit die eeuwigheid. Gude als individu vond naar eigen zeggen veel troost in de filosofie. Hij heeft dan ook tot het einde van zijn leven gewerkt om die filosofische troost aan anderen te bieden.