Albert Camus in Mythe van Sisyphus (1941)
Deze tekst is verschenen in de Filosofie Scheurkalender van 2011 op 11 juli
Vandaag is het tien jaar geleden dat Herman Brood overleed. Nog steeds wordt hij herinnerd als de kunstenaar die ten onder ging aan seks, drugs en rock & roll. Hoezeer zou het werk van Herman Brood nog wat betekenen zonder dat we denken aan die legende?
De artistiekeling lijkt wel een hedendaagse held: hij trotseert de misère die het leven is als een bewuste keuze. Albert Camus beschreef als eerste de moderne held, aan de hand van de mythe van Sisyphus. De goden hebben Sisyphus namelijk tot in de oneindigheid vervloekt door hem op een berghelling een grote zware steen omhoog te laten duwen. Elke keer als hij de top bereikt, ziet hij de steen weer naar beneden rollen en moet hij opnieuw beginnen. Dat is voor hem een moment van bezinning; getergd verzucht hij zich om zijn lot terwijl hij de luciditeit ervan overdenkt. Wat zijn marteling moet zijn, is tevens de kroon op zijn overwinning. Er is geen zon zonder schaduw en er is geen persoonlijke overwinning als we niet de ellende volledig omarmen. Deze held heeft zelfs zijn eigen kunstvorm: de levenskunst. Met woorden als ‘zelfverwerkelijking’ en ‘zelfontplooiing’ maakt de levenskunst van ons allen artistiekelingen in de beproeving van het leven.