Deel 1: The Work of Reform
Hoofdstuk 4: Modern Social Imaginaries

Social Backgrounds vormen onze mening: de dingen die je normaal doet en/of normaal vindt om te doen. De social imaginary is een theorie maar het kan werkelijk of gemanifesteerd worden door drie processen (p.169):

1. een aantal ideeën breiden zich uit
2. deze theorieën worden in de praktijk gemanifesteerd.
3. ze krijgen een normatieve betekenis

Zo hebben wij het idee van een modern moral order (p.170-171 samengevat):

-          mutual benefit in de gewone dingen is van groot belang
-          vrijheid realiseren
-          gelijkheid

Taylor maakt een schets van de verschuiving van een hiërarchische samenleving naar een egalitaire samenleving. Deze verschuiving is zeer gewichtig; van de ene vanzelfsprekendheid naar de ander. Het idee van de kosmische wereld met balansen enz. raakt achterhaald. De samenleving wordt primaire context die je samen maakt, waarin je echt mens wordt. Dit basis idee, social imaginary, gaat een lange mars aan door verschillende instituties: politiek, gezin en economie…enz. Als een orde zich eenmaal gevestigd heeft, dan wordt het vanzelfsprekend.

Waarin manifesteert zich deze modern social imaginary van een modern moral order?

Het eerste element – de economie
Directe invloed van het individu (direct alles). Hoe manifesteert zich dit in de economie?
-          orde waarin je je tot elkaar gaat verhouden voor wederzijds gewin, voordeel
-          providentiële orde
-          objectieve kwaliteit; het komt wel goed (p.180)

p.184 Mensen zijn bang dat een handelmaatschappij zal leiden tot een maatschappij waarin vechten en oorlog niet belangrijk zijn als burgerlijke deugden. (p.181:) True self-love and social are the same.

Het tweede element – de publieke sfeer/de sociale orde
Publieke domein als nieuwe ruimte die zichzelf neerzet
-          pers
-          salons, koffiehuizen

Het derde element – de politiek
Als in de social imaginary de samenleving gezien wordt als een verband, oorspronkelijk contract, waarom dit dan niet doorgetrokken? Waarom is er niet altijd een voortdurend betrokkenheid waarin je voortdurend met elkaar moeten discussiëren? Politieke invloed groeit. In Athene vond overleg en beslissing plaats in de volksvergadering. Later: de kerk moet toetsen of een beslissing moreel is. In de moderne tijd vindt in de publieke opinie de morele toetsing plaats over de politiek. Bij late en moderne tijd staat dit wel los van de politiek, het vrij debat, de vrije toegang, zonder hoger beroep (p.189). Buiten de politieke domeinen vinden we Radical secularity (p.190) los van traditioneel gezag. Alles moet opnieuw zijn legitimatie verdienen. Alles is in principe te bediscussiëren.

De instemming van het volk is belangrijk waar vroeger de nabijheid aan het hoogste gezag (God) bepalend was voor legitimiteit. Nu is die legitimiteit van de politiek gebaseerd op de wil van het volk: volkssoevereiniteit. Dit is een ambigu idee. Zo laat Taylor zien dat er verschillende concepties zijn van hoe dit dan werkt. Bijvoorbeeld: Amerikaanse revolutie en de Franse revolutie. Deze twee revoluties zijn zeer verschillend, zowel in doel als in middelen. In de VS kwam eerst het individu en daarna de samenleving. In Frankrijk wilde men een orde creëren waarin men vrij en deugdzaam is, omdat  makkelijke verdediging tegen terreur is. In de Nieuwe orde die mens maakt tot wat ie moet zijn.