De Nederlandse vertaling van het boek A Secular Age van Charles Taylor is recent verschenen. Dat is goed omdat het een belangrijk boek is in de discussie over de toekomst van onze samenleving.

Een ogenschijnlijk lastige geschiedenis om te verhalen, weet Steven Saylor bovenal onverwacht om te zetten naar een inzicht verschaffend geheel. Zijn boek Rome is een prachtige les over de vorming van tradities en hun betekenissen.

Madame Bovary, een klassiek verhaal over het verschil tussen de echte liefde en de realiteit

Ik las het gedicht ‘Hoe sê mens dit’ van Antije Krog en ik was geschokt, ik was meer dan geschokt: het gedicht deed mij denken aan afgrijselijke bejaarde billen, dus ik werd misselijk, zeer zwak en misselijk. Het idee van deze aanblik alleen al, maakte dat ik mezelf en ook toekomstige lezers van dit gedicht moest wapenen tegen de performativiteit van dit gedicht. Dus leek een analyse van dit mij de beste manier om mijn afgrijzen te doen verbleken. Een belangrijke vraag daarbij is: hoe word ik en hopelijk ook u misselijk van dit gedicht?

Als schrijver in hart en nieren – en naar eigen zeggen bovenal in het brein – is de taal niet iets dat hij zomaar voor lief neemt, hij heeft er juist veel aandacht aan besteed in zijn werk. Hij maakt ons graag bewust van wat de taal representeert, waar ze vandaan komt en hoezeer we haar als de normaalste zaak van de wereld beschouwen. Ook in dit gesprek schroomt hij niet om vergelijkingen te maken tussen de muziek, zijn vertaalwerk, het toneel en zijn eigen verhalen. Het resultaat is een ode aan de taal.

Een authentieke filosoof die in staat is om veel van de menselijke persoonlijkheid ruimte te geven binnen zijn filosofie. Dat is niet alleen de omschrijving van Sartre of een ander Franse existentialist, het is ook de omschrijving voor Ruud Welten. Ook hij gebruikt het leven, zijn eigen ervaring ermee en zijn contact met anderen erin, om zijn filosofie fijn te slijpen van de ruwe diamant tot een echt juweeltje.

Op 10 april vierde het tijdschrift Krisis uitbundig zijn eenjarige digitalisering met een avond vol presentaties rondom het thema ‘boekverbranding’. Het filosofische tijdschrift heeft als een van de eerste de trend die in de bètahoek van de universitaire wereld al tot gebruikelijke gang is geworden overgenomen: het verschijnt alleen nog op het internet.

Na het einde van de tweede wereldoorlog komt Sartre’s politieke filosofie scherp naar voren. Hij reisde naar China, bezocht Cuba, schreef en sprak zich uit over de Vietnamoorlog, de Palestinakwestie, het immigratiebeleid van Frankrijk en over het kolonialisme…

De modernisten vinden dat er grote vernieuwingen nodig zijn. Daarom zetten zij zich af tegen de romantiek. Zo zagen zij de romantische vervreemding tussen de bohemien en de bourgois niet als een aan de mens verbonden tegenstelling tussen de begeeste natuur en de mens. Er is wel vervreemding maar deze is niet verbonden aan de emoties en het geestelijk leven van de mens. De modernistische vervreemding is tussen het anonieme individu en de grote stad. Dat individu houdt het geestelijke in zijn menselijkheid vast te midden van de geïndustrialiseerde, objectieve, empirisch beschrijfbare, droge en harde wereld.