[Dit artikel is oorspronkelijk geschreven voor www.kunstwerkkopen.nl]

Vanaf 2000 is Reisberman bezig met fotografie. In de jaren ’90 schilderde ze alleen nog. De fotografie heeft een hele andere benadering dan schilderen. Inge vertelt over het verschil tussen beide en over haar nieuwe expositie.

‘Bij een schilderij kijk je naar een wit doek en dan gaat het je denkwerk stimuleren. Sommige kunstenaars werken volgens een idee of concept en voeren dat uit. Ik heb daar veel bewondering voor. Het is de ultieme controle over je wens. Zelf werk ik precies omgekeerd. Vanuit blanco scratch begin ik vanuit een bepaald gevoel en ik weet niet precies waar ik uitkom. Eenmaal bezig is schilderen een proces van rationeel sturen en het intuïtief te laten gebeuren.’

‘De vormloze ruimtelijkheid van kleur is voor mij net zo belangrijk als vorm. Vorm is het maken van contouren en begrenzing. Te vergelijken met intuïtieve benadering versus rationele controle. Deze mix luistert nauw, is spannend en is meestal een zoektocht. Teveel intuïtief werken geeft vaak een ongestuurd amorf beeld, teveel berekening geeft vaak teveel steriliteit.’

‘Het beeld waarnaar ik op zoek ben, bevat een aantal ingrediënten: kleurenrust, spanning, ruimte en een zekere geladenheid. De landschappelijk abstracte werken hebben die elementen allemaal in zich. Het laatste jaar verliezen de abstracte werken echter steeds meer het landschappelijke element. De nadruk is meer komen te liggen op patronen abstractie.’

‘Bij fotografie is het beeld er al. Je komt midden in het spel binnen. Fotografie lijkt een onverenigbare tegenstelling met het schilderen te zijn, want het gaat uit van een vooropgezette vorm binnen een kader. Hier hoef je niet blanco te beginnen vanuit een gevoel. Het interessante beeld is er al, je hoeft het alleen maar te zien en vast te leggen.’

‘Toch blijft er sprake van dezelfde strijd tussen haar onderbuik en controle. Nadat een foto genomen is biedt het veel controlemogelijkheden. Qua exposeren is het ook veel meer werk. Foto’s vereisen veel meer technische en digitale problemen, hoe je het beeld afdrukt, welke grootte, waarop en waarin, dat maakt heel veel verschil uit voor het beeld. Dat soort dingen heb je niet al gedaan op het moment dat je op het knopje van de camera drukt. Als een schilderij af is is het af, maar bij een foto blijf je zoeken naar de beste uitwerking. En als je een foto verkoopt dan willen de kopers het vaak ook weer op een ander formaat of materiaal. Dat soort dingen kun je ook niet bieden met een schilderij.’

‘Installaties daarbij geven meer mogelijkheid om op thema te exposeren. Het krijgt dan een kop en een staartje. Het zijn totaal andere disciplines, maar opmerkelijk genoeg zijn de manieren van kijken naar het beeld wel hetzelfde.’

‘Op een gegeven moment had ik genoeg van de kunst en toen ben ik bij een multimedia bedrijf gaan werken. Ik had toen zelfs mijn atelier niet meer. Ik ben geëindigd bij een syteemhuis, voordat ik als webdesigner ben begonnen. Toen kwam ik door omstandigheden bij een schildercursus terecht en na vier jaar schilderde ik weer en kwam alles weer terug. Dat had ik niet verwacht. Daarna heb ik ontslag genomen en ben ik weer mijn tijd volledig gaan richten op het maken van kunst.’

‘Toen ben ik een digitale galerie begonnen en ik heb de opening van mijn expositie via het web gedaan, via de webcam. Vrienden uit America deden dan de opening via het web. Dat was erg leuk. In die tijd had ik met de webcam foto’s gemaakt van verf die in een druipbak van het papier afdroop. En met de webcam zaten daar hele kleine intervallen tussen. Ik vond het zo intrigerend dat ik stand-alones van de foto’s heb gemaakt. En die webcam was dus mijn start in de fotografie.’

‘Kort daarna ben ik begonnen met foto’s en webdesign. Het zijn geleidelijke stappen geweest. Mooie foto’s nemen gaat je prikkelen, je gaat jezelf afvragen wat je nog meer allemaal met een fototoestel kunt doen.’

Momenteel is ze bezig met Barbie-project. Die expositie start 4 april en heet: POPPIN’UP. Het zijn zwartwit fotografie en installaties met Barbie als thema. De foto’s zelf zijn qua geladenheid en drama over de top. Natuurlijk geen echte barbie, want Mattel de producent van de echte Barbie is nogal specifiek over de rechten.

‘Barbie belichaamt de gladde onpersoonlijke aantrekkelijkheid van een vrouw, zoals sommige mannen vrouwen graag zien en zoals jonge meisjes graag later willen worden. Als meisje heb ik zelden met poppen gespeeld, zodat het fenomeen Barbie volledig aan mij voorbij is gegaan. En dat terwijl ze precies 1 week ouder is dan ik. Ze is op 9 maart 1959 op de wereld gezet door de firma Mattel. Barbie wordt niet verondersteld eigen gedachten te hebben, een ziel of een gevoelswereld. Barbie is puur lichaam. Een lichaam dat moet behagen.’

‘In mijn werk is Barbie naakt. Weg is de avondjurk, de sport outfit en de glimmer & glitter. Alle kleur is verdwenen. Haar roze mond, blauwe ogen en haar blosjes. Het lichaam is teruggebracht naar grijswaarden. Waar modellen in glossy magazines perfect gephotoshopt worden, wordt Barbie in mijn werk genadeloos overbelicht met scherpe contrasten. Haar lichaam wordt indringend tentoongesteld.’

‘Dan, onverwachts, blijkt Barbie er eigen gedachten, herinneringen en emoties op na te houden. De poëzie, die Barbie schrijft, is meerlagig abstract terwijl het lichaam vlak en plastic is. Naast eerzame gedachten en emoties blijkt er ook een achterkant te zijn die eigenlijk niemand zou mogen weten. Herinneringen mengen zich met toekomstvisioenen, de dood mengt zich met pornografisch aandoende erotiek. Doodsangst schemert overal doorheen, ook door dat pijnloze perfecte lichaam.’

‘De exhibitie van lichaam en binnenwereld is bevreemdend te noemen, bijna schaamteloos. Zonder gene laat ze binnen- en buitenkant zien, ontdaan van make-up en make-overs en met een abstract en moeilijk te begrijpen gevoelswereld. De gemeenplaats van het domme blondje lijkt niet meer te kloppen: Barbie blijkt een eigen bijzondere persoonlijkheid te hebben.’

Expositie POPPIN’UP: Haagweg galerie in Leiden van 4 t/m 27 april 2008. Meer informatie is te vinden op www.ingereisberman.nl/poppinup

[Dit interview is oorspronkelijk gepubliceerd op www.kunstwerkkkopen.nl]

Share