[Dit artikel is oorspronkelijk geschreven voor www.kunstwerkkopen.nl]

Ine de Cock is zo’n 25 jaar actief als kunstenaar, aanvankelijk als schilder en tegenwoordig ook nadrukkelijk als beeldhouwer. In haar werk is goed zichtbaar hoe het zich ontwikkelt. Ze vertelt over deze ontwikkeling op een wijze die getuigt van veel zelfkennis van zichzelf als kunstenares.

Je maakt een werk, meestal heb je een heel duidelijk idee over wat je ongeveer of juist heel precies wil weergeven, als het dan af is zet je het weg. En een tijd later, soms jaren later, begrijp je waarom je dat specifieke werk toen wilde maken. Ook komt het voor dat je terugkeert naar een bepaald thema en dat vervolgens op een nieuwe manier uitwerkt. Je komt dan hernieuwd in aanraking met de ideeën die je destijds al uitvoerde, maar waarvan je toen nog niet van kon overzien wat die ideeën allemaal voor jezelf en het geheel van je werk betekenen.’

De Kwetsbare Balans
De kwetsbaarheid van de thema’s die ze behandeld benadrukt in haar werk de spanning van de gehouden balans. Al haar onderwerpen zijn een zoektocht naar de beweging en tijd in het stilstaande beeld, waarbij de balans zeer kwetsbaar is. De sfeer wordt gezet door de natuurlijke elementen die voor zowel de beweging en de tijd bepalende factoren zijn.
Een goed voorbeeld hiervan is water. Het heeft een eigen beweging en balans. Een aantal van haar werken heeft het strand als setting. De beweging die de zee daar heeft, geeft een ritme aan het werk. Wat zich afspeelt in het werk, is tijdig. En daar op het strand vinden allerlei taferelen plaats, die reflectie oproepen zonder dat daar een menselijke oproep voor hoeft te zijn. Het is de plek voor een intieme ontmoeting met, afscheid van of het herinneren aan die kwetsbaarheid die we voelen in al onze bewegingen, opgeroepen door de natuur. Een subliem voorbeeld hiervan is: Ontmoeting 11/De Herinnering. In dit werk heeft ze veel van de voor haar belangrijke thema’s verwerkt. Het werk straalt veel kwetsbaarheid uit. Er heerst een harmonieuze sfeer van de natuurlijke gang van zaken, maar er is ook duidelijk iets gaande. Het is een moment dat het verleden en de toekomst in zich bevat. Zo is de schelp, te zien op de voorgrond, een klassiek symbool voor de weerklank van een voorbije tijd.

In Haar Atelier
Ook dit werk heeft ze net als haar andere werken, geschilderd in haar atelier dat zich net buiten Nijmegen in het landschap bevindt. In de contreien is een serene rust te voelen die ook te zien is in haar werk. Er heerst een harmonie van de mens die zijn plek heeft in de natuur. De omgeving werkt inspirerend, zo vertelt ze over het gebied, over de studies die ze deed over landschappen en Nederlandse schilders. Het gebied zelf heeft ze al menigmaal als onderwerp voor een doek of beeld gebruikt.

In de stilte fluiten de vogels. Terwijl er niets anders te horen is, is het wachten op het breken van dit serene balans. Haar atelier is het centrum waarin zij deze schijnbare rust verbreekt om een hernieuwd evenwicht te bereiken.

Ook dieren krijgen hun ‘natuurlijke’ plek in haar werk. Ze heeft al vele beelden gemaakt van vogels als een vrije beweging. ‘De mogelijkheden tot het uitdiepen van de interactie met dieren als symbolen is minstens even interessant voor mensen als voor dieren.’

De Natuurlijke Elementen
In haar werk maakt ze veel gebruik van de natuurlijke elementen. Ze worden in een surrealistisch werk gezet, om dezelfde harmonieuze sfeer van het verstrijken van de tijd weer te geven. ‘De natuur geeft ons symbolen die wij niet kunnen ontkennen. Ze behouden hun krachtige werking zelfs wanneer er geen realistisch werk is waarbinnen ze zich bevinden.’ De abstractie krijgt zijn vorm en benadrukt de essentie.

Bij haar beelden streeft ze ernaar de essentie weer te geven en juist zo veel mogelijk de overbodige elementen weg te halen. Wat overblijft is een beweging van de vormen vastgelegd in het beeld. De beelden die ze maakt zijn een gedeelte van haar ontwikkeling als kunstenares. De overstap naar het beeldhouwen is essentieel gebleken voor haar ontwikkeling als kunstenares. ‘Het is een wisselwerking: door het werken met steen heb ik ook mijn schildersvaardigheden verder ontwikkeld; ik ben er krachtiger door gaan schilderen. In beide disciplines speel je met essenties in vormen.’

De Menselijke interactie
Vaak zijn er in haar werk twee vrouwen zichtbaar, wat de intersubjectiviteit van het werk benadrukt. Het vastgelegde moment is geen individuele aangelegenheid. Juist de mogelijke dialoog van vrouwen als kwetsbare individuen die samenkomen, maakt het geheel toegankelijk. ‘Het gaat eigenlijk automatisch dat je voor vrouwen kiest. De vormen van het vrouwelijk lichaam tonen meer beweging en kwetsbaarheid dan die van het mannelijk lichaam en ‘vertellen’ veel meer. Kwetsbaarheid is kenmerkend voor hun lichaamstaal.’

Sinds een aantal jaar verbeeldt zij de dans, als uiting van beweging. In een aantal van haar werken met de dans komen man en vrouw samen. ‘Hoe perfect de danser zijn beweging heeft weten te controleren, er is altijd een onderhuidse spanning en dus kwetsbaarheid aanwezig. Er hangt ook meer van die beweging af. De ongecontroleerde beweging toont dat wat men misschien niet wil laten zien, maar de gecontroleerde beweging dient juist te laten zien wat men wil tonen.’

Het moge duidelijk zijn, Ine de Cock verkent, zoekt en ontdekt voor iedereen toegankelijke en aansprekende onderwerpen, waarbij het voor de toeschouwer mogelijk is te reflecteren op zichzelf en zijn natuurlijke balans, juist doordat ze zo dicht bij de eigen natuur werkt.

Bekijk hier al het werk van Ine de Cock.

[Dit interview is oorspronkelijk geschreven voor www.kunstwerkkopen.nl]

Share