Dagboek van de Dief stelt ons voor de vraag naar liefde en laat ons zien dat de liefde niet automatisch moreel goed is. Maar het velt zelf ook een oordeel: er is geen alomvattende standaard voor de ware liefde. De liefde die Jean heel beeldend omschrijft is niet anders dan de liefde die jij of ik ervaren. Zijn liefdesobject is wel anders, maar dat is een kwestie van schoonheidservaring.

Toen Lucifer van Connie Palmen twee jaar terug uitkwam deed het flink wat stof opwaaien. In die roman omschrijft Palmen het leven van een componist en de dood van diens vrouw. Het is in deze niet de reden voor een discussie, maar de discussie zelf die ik belangrijk vind. Zoals eerder aangegeven brak de discussie ook los nadat het boek uitkwam, maar dan omdat Palmen met de waarheid gespeeld had. Belangrijker erbij is de vraag: wat is geschiedenis en wat is fictie?

Een tweede versie van de hier eerder geplaatste recensie van ‘Soms sloot ik mijn ogen’ van Peter Drehmanns.

Boekrecensie van ‘Soms sloot ik mijn ogen’ van Peter Drehmanns

Boekrecensie van: J. Zirkzee, Het Heksenhuis

Boekrecensie van: Hiske Dibbets, De Gifmengster

Boekrecensie van: G. van Hagen, Bouwen doe je zo!

Deze bloemlezing bestaat uit een verzameling door Arnon Grunberg geschreven brieven die gepubliceerd zijn in Het Parool en het tijdschrift Humo. De brieven, gericht aan vriend en vijand, zijn chronologisch geordend en bijgevoegde notenapparaat voorziet ons een uitleg over de relatie van de ontvanger met de schrijver. Door de intimiteit van de brieven lijken ze geschikt om meer inzicht te geven in de persoon Grunberg. Maar zijn deze brieven wel geschikt om dat inzicht te verschaffen?

Voor de Colombia-fan en de Márquez-fan is dit een must-read, maar zelfs al ben je geen van beiden bijzonder, dan is het alsnog een geweldig boek voor de vakantie: het is een dik boek gevuld met mooie zinnen die bijzonder verhalend de opmerkzame anekdotes vertellen. Het boek is een uitstekend argument waarom het alledaagse goed geschikt kan zijn als onderwerp voor een bijzondere en vaak zelfs mystieke roman.

De opdracht voor deze analyse luidde: laat zien waarom je de tekst niet begrijpt. Met deze opdracht was het mogelijk deze tekst te analyseren, zoals ons geleerd was tijdens het college.

Oorspronkelijk heb ik deze tekst geschreven voor een presentatie voor Literatuurwetenschappen. Erin poog ik het maatschappelijk engagement van beide boeken te bekijken. Zowel bij Sula als bij Dagboek van de Dief is de verhouding tussen geweld en liefde niet als vanzelfsprekend en dus opmerkelijk. Maar er is meer. Beide verhalen nemen een eigen houding in het maatschappelijke engagement.