Recensie van Op zoek naar de zoon van Hitler, Gelikte postzegels en een oud schilderij
Auteur: Jean-Paul Mulders
Uitgeverij Aspekt
2009

Eind jaren zeventig werd er ernstig gespeculeerd over de mogelijke zoon van Adolf Hitler. Het is een gedachte die heftige emoties losschudt. Wat als het bloed van Hitler voortleeft? Leeft daarmee dan ook de gedachte van Hitler voort? Deze en nog veel meer vragen zijn altijd blijven knagen, tot voor kort.

Dit jaar verscheen het boek Op zoek naar de zoon van Hitler van Jean-Paul Mulders, een journalist die gefascineerd door de commotie de waarheid heeft ontdekt. Waar zijn voorgangers er niet in slaagden, lukt hem dat wel. Door de ontwikkeling van forensisch onderzoek met DNA is hij in staat om te doen waar menig sensatiejournalist zich al aan waagde. Met vastberadenheid en veel durf brengt Mulders de waarheid aan het licht. En wat een waarheid: de zoektocht naar het bewijs voor een zaak die velen liever laten rusten. Maar gesust kan niet worden dat wat gruwelen inboezemt: de nieuwsgierigheid naar de wortels van het kwaad.

De man die de zoon van Hitler zou zijn, Jean-Marie Loret, leeft inmiddels niet meer, maar zijn familie en nageslacht nog wel. Het zal ze zwaar gevallen zijn. Hoe zou jij reageren als je vader, oom of achteroom de vermoede zoon van de grootste massamoordenaar van de afgelopen eeuw is? Dat kruipt onder je vel, en dat deed het ook bij de familie die Mulders weet te traceren. Ze weigeren dan ook mee te werken aan zijn onderzoek, maar Mulders geeft niet op en gaat door tot het bittere einde. Hij wil verlost worden van de onwetendheid.

Uiteindelijk lukt het Mulders met veel moeite, geld en volharding om het nodige bewijs te vergaren. En over zijn speurtocht en het resultaat vertelt hij in zijn boek. Het is spannend en voornamelijk word je door het verhaal heen gesleurd door maar één potentieel schokkend gegeven: de vraag of het nu de zoon van Hitler was of niet. Constant blijft op de achtergrond de eveneens dringende vraag: wat betekent het als het waar is? De familieleden die Mulders weet te traceren nemen het risico in ieder geval niet: de achterneven van Hitler hebben een pact gesloten om de familienaam na hen te laten uitsterven. Het kwaad is dus wat hen betreft al geschied toen de geruchten niet weerlegd konden worden zo’n veertig jaar geleden.

Voor de nog levende familie van Hitler zullen de bevindingen van Mulders hoe dan ook een pijnlijk en diep begraven verleden oprakelen. Maar dat is de prijs voor een onderzoek dat er niet op uit is om hun persoonlijke ervaringen in beeld te brengen, laat staan te respecteren. Alles omwille van een vreselijke waarheid? Mulders heeft er misschien wel oog voor gehad, maar hij heeft het niet weergegeven in zijn boek. Als een echte journalist toont Mulders geen begrip, compassie of ook maar iets meer dan de keiharde waarheid. Hij maakt van een familiegeheim publiek belang en grondig gaat hij tot op de bodem. Gepast of niet is Mulders’ uitvoerige onderzoek voor de nieuwsgierige lezer een uitkomst. Nu kan iedereen te weten komen hoe het met de mythe gesteld staat.

Share