Titel: Lodewijk XIV – Leven en Liefdes van de Zonnekoning
Auteur: Antonia Fraser

De biografie Lodewijk XIV – Leven en Liefdes van de Zonnekoning is niet de zoveelste of als welke andere biografie dan ook. Antonia Fraser beschrijft het leven van Lodewijk XIV door de levens van zijn liefdes. Ze vertelt over hoe zij elkaar bevochten om de plaats aan zijn zijde, hoe ze hun verlies leden wanneer zij vervolgens verstoten werden van die plek en Fraser beschrijft ook de bedwelmde Lodewijk die kosten noch moeite spaart om zijn geliefden gelukkig te maken voor zolang ze die positie weten te behouden.

De geschiedenislessen van vroeger waren niet zo welwillend over de invloed die vrouwen hadden op de besturing van een land als Frankrijk. Sla een willekeurig geschiedenisboek open en je treft er de volledige oorlogsverslagen en stamboom van mannen als Lodewijk. De grootste mannen namen moeilijke beslissingen die honderden of duizenden doden tot gevolg hadden. Ze waren helden of schurken, geen mensen van vlees en bloed. Bij Fraser komt Lodewijk tot leven; hij is een jongen die opgroeide in een leven vol met verplichtingen en die tegelijkertijd ook zijn gevoelens en verlangens te kost wilde geven.

Geen woord wordt meer dan noodzakelijk gerept over de vrouwen in de geschiedenis. We zullen altijd gewezen worden op dat wanneer ze ook leefden ze uitgehuwelijkt werden omwille van een gunstige bloedlijn. Fraser brengt daar verandering in. De perikelen tussen Lodewijk en de vrouwen beïnvloeden zijn keuzes van grote van de hofhouding tot hoe er omgegaan wordt met buurlanden als Engeland. De invloed die de vrouwen hebben is niet door gemanipuleerd of het resultaat van een complot, Lodewijk hield van zijn vrouwen. Zijn affaires zijn niet vluchtig en willekeurig.

Zijn minnaressen genoten van de voordelen van zijn liefde en ook hadden ze de nadelen te verduren voor de liefde die ze begeerden. Ook voor Lodewijk is het niet allemaal a walk through the park. Dit geheel maakt de geschiedenis menselijk en daardoor beter te begrijpen. Het is niet per se dat er een tragedie moet plaatsvinden alvorens een geschiedenis interessant wordt, maar een weergave van loutere feiten zonder menselijke problemen en vrouwen die minstens net zozeer met die problemen worstelen, is gewoon niet interessant. Aan het boek van Fraser valt wel te relateren en dus is er wel van te leren.