Wat een vreselijk boek. Ik kreeg het boek van een vriendin van me, Deborah. Dus ik begon enthousiast te lezen, maar al snel had ik daar enorme spijt van.

Bij de eerste 50 tot 60 pagina’s vond ik het nog heel leuk om te lezen. Een studiegenoot die ik er toen over vertelde, waarschuwde mij dat het verhaal een behoorlijk shockerende wending zou krijgen een paar pagina’s verder. Ik was nieuwsgierig en ik zag het volledig niet aankomen.

Dus na college ging ik naar huis en ik begon gelijk te lezen. Ik heb vond het inderdaad vreselijk, maar ik moest ook nog verder lezen om te kijken of het boek mij misschien een positieve afsluiting zou kunnen geven.

In het boek moet een vrouw zien te leven met het trauma van een zeer pijnlijke bevalling die in het boek ook zeer plastisch wordt weergegeven. Gadverdamme!

Maar het boek maakte voor mij wel een helaas bekend en vaak voorkomend fenomeen inzichtelijk. De vrouwen die hun net geboren baby’s in een vuilniszak stoppen en in de achterbak van een auto laten liggen.

Het is een moeilijk iets om je gezonde verstand te bewaren als je serieuze pijn hebt geleden. En het is nog moeilijker het kind dat daar de ‘oorzaak’ van is te omarmen en geen pijn te willen doen.

Walgelijk en goed geschreven. Deborah heb ik bedankt voor de leerzame ervaring.