Ik heb vorige maand een biografie van Madonna uitgelezen. De muziek van Madonna vind ik geweldig en ik heb er respect voor dat iemand hard werkt voor wat hij of zij wil doen.

De biografie ging over in hoeverre zij als icoon van het opkomend feminisme fungeerde. De vraag daarbij was of ze het op riep of dat ze enkel een gedeelte was van een tijdgeest. De innovativiteit van Madonna is goed te zien in al haar werk.

Volgens de biografie werkt ze heel hard, is ze niet van plan in herhaling te vallen en lokt ze graag uit. Dat laatste op seksueel gebied heeft haar een tijd lang als icoon laten fungeren. Terwijl haar seksuele bevrijding los van haar succes beschouwd kon worden, heeft men het voornamelijk als hetzelfde gezien, aldus de biografie. Haar succes is gevormd door haar harde werk en ze heeft dat kunnen doen door de uitdagende vertoning op te houden.

En nu is haar nieuwe nummer met Justin Timberlake te horen. Ze is inmiddels op de leeftijd gekomen waarbij het kennelijk niet meer behoorlijk is om seksueel te klinken of om naakt te laten zien. Het is geen seksueel nummer. Ook geen seksuele clip, als je het mij vraagt. Ik vond het ook geen leuk nummer. Het is jammer voor haar dat ze ouder moet worden, want anders had zij nog wel tijden hetzelfde kunnen geven: een uitdaging met een scherpe seksuele kant.

Dan maar blijven dansen op haar eerdere nummers, totdat het enkel een verveling en geen enkele of kleine uitdaging meer biedt. Ze is een voorbeeld voor hard werk, maar niet voor persoonlijke groei. Ze kon – in mijn ogen – alleen haar succes laten zien door het uitdagende element.

Ik denk dat een biografie pas over tien jaar kan spreken over Madonna als icoon, als ze daadwerkelijk ook de ouderdom heeft kunnen trotseren, want de seksualiteit van de bevrijde vrouw is niet iets waarop ze zich nu nog kan beroepen. En er is meer nodig dan alleen seksualiteit om een icoon voor feminisme te kunnen zijn.