In 1636 ging Anna Maria van Schurman naar de Universiteit in Utrecht, zij was daarmee de eerste vrouwelijke studente die aan een universiteit studeerde. Ze is zeer getalenteerd geweest en heeft veel titels op haar naam staan. Haar Dissertatio is een pleidooi voor het recht van de christelijke vrouw op studie. Ze kreeg er internationale erkenning voor. Ze had veel briefwisselingen met bekende en belangrijke figuren, zoals Descartes.

Over Anna en andere belangrijke vrouwen in de Nederlandse en Europese geschiedenis kun je lezen in het Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland (DVN) van het Instituut voor Nederlandse Geschiedenis. Dit project is momenteel halverwege en zal wanneer het af is meer dan duizend levensbeschrijvingen over de opmerkelijkste vrouwen uit de geschiedenis van Nederland bevatten en zijn overzeese gebiedsdelen van de vroegste tijden tot circa 1850.

De index deed mij denken aan het genot dat ik beleefde toen ik Christine de Pisans Het Boek van de Stad der Vrouwen las. Christine werd rond 1364 geboren en schreef het boek in kwestie in 1405. Ze heeft het boek net als het meeste van haar werk geschreven na het overlijden van haar man. Ze moest in haar eigen onderhoud voorzien, maar mocht geen serieuze plek in nemen in de samenleving. In dat boek geeft ze een heleboel voorbeelden van de moed en daadkracht van vrouwen. Ze roemt de vrouwelijke helden en stelt daarbij de vraag: waarom zouden vrouwen niet goed kunnen zijn? Waarom zouden vrouwen niet in staat zijn om te presteren en ook nog deugdelijk te zijn, net als elke ridder?

En de index bevestigt dezelfde vraag. Mannen worden beschreven en besproken. Vrouwen vallen in het zwarte gat. Ik had bijvoorbeeld ook nog nooit van Anna Maria Schurman gehoord. We leren op school over de Vaderlandse geschiedenis, maar wel die geschiedenis waarin geen enkele vrouw een verschil heeft gemaakt.

www.vrouwenlexicon.nl! Lang leve de index!