Sharon Hagenbeek is Watching You!

Perspectief op de journalistiek als kunstvorm

19 maart 2009 door Sharon Hagenbeek

Veel mensen zullen verbaasd zijn wanneer hen verteld wordt dat het interview nog geen tweehonderd jaar oud is.Volgens Mitchell Stephens is het eerste interview geschreven door James Gordon Bennett, voor The Herald (New York). Daarin ondervroeg hij in 1836 een hoerenmadam over de moord op één van haar medewerkers, bij haar in de zaak. De toenmalige verdachte werd op basis van dat interview vrijgesproken.

In Nederland vinden we meer dan vijftig jaar daarna de eerste interviews. Hier begon het met interviews van beroemdheden. Toen hadden de interviews meer een portretterend karakter dat veranderde na de Eerste Wereldoorlog. De gebeurtenissen werden vertolkt direct uit de mond van getuigen. Dit laatste interview – het nieuwsinterview is meestal een klein interview dat over het nieuws gaat en kan vaak ook in vraag-antwoord blijven.

Je hebt echter ook andere interviewvormen zoals het achtergrond interview, het portretterende en het profilerende interview. Deze gaan meer in diepte. De eerste wijdt uit over een bepaalde materie, terwijl de laatste twee meer zicht geven op een persoon. Er zijn wel verschillen tussen deze twee. Het profilerende interview geeft een portret van een betrokkene bij het nieuws – het nieuws wordt opgehangen aan die persoon. Het portretterende interview is op basis van lange gesprekken samengesteld om een schets te geven van de persoon in kwestie. Deze laatste vorm wordt meestal geschreven voor belangwekkende personen, schrijvers en kunstenaars. Het heeft iets biografisch en wordt vaak gebruikt als materiaal om naar terug te verwijzen, bijvoorbeeld bij een overlijden.

Recent (de afgelopen tien jaar) was het in de mode om volgens Amerikaanse standaard interviews af te nemen waarin een zo’n realistisch effect wordt beoogd. In Amerika is een journalist niet zonder meer vrij om te interpreteren. Het vraag-antwoord gesprek wordt dan alleen op feitelijke correctheid gecontroleerd, alvorens het in grove vorm wordt gepubliceerd.

Ongeacht welk doel een interview heeft, wordt daarmee de vorm al besloten. Dit terwijl een mooie profielschets meer waarde toegekend moet worden. Zonder deze profielschetsen of überhaupt correcte interpretatie, het gesprek blijft dan puur feitelijk. Daar is natuurlijk ook wat voor te zeggen, maar ik denk dat de media alleen kan overleven als zij iets meer biedt dan loutere berichtgeving.

Met discussies over het overleven van kranten en tijdschriften sinds de komst van het internet, staat men vaak genoeg niet stil bij de mogelijke meerwaarde die een dergelijke mediavorm kan bieden. Het is zaak de journalistiek een vernieuwde functie te geven in onze samenleving. De journalistiek biedt verdieping. Een echt goed interview is een kunstvorm en is ook de meerwaarde van het werk van de journalist. Een andere of verdiepende interpretatie bieden is het werk van de journalist van de 21ste eeuw, tenslotte hebben we in het huidige media-tijdperk anders geen journalist meer nodig – dan is internet afdoende.

Share Share

Blog

1 reactie tot nu toe ↓

  • 1 Jacqueline Zirkzee // 9 Apr 2009 at 14:27

    Interessant blog, ik doe veel interviews maar wist eigenlijk niets van deze achtergrond.

Reageer