Sharon Hagenbeek is Watching You!

Column: Een echte vakantie?

door

[Dit artikel is geschreven voor en verschenen op www.zinweb.nl op 

Vakantie betekende vroeger altijd gezellig naar de camping. Knus in een tent slapen, lange fietstochten maken, hele middagen zwemmen, een lokale braderie bezoeken en natuurlijk ook gezellig barbecueën. Weken achter elkaar vakantiepret, een betere zomer bestond gewoon niet.

Een kinderhand is gauw gevuld

Als kind lijkt de wereld zo groot en waarom zou je überhaupt meer willen dan met vriendjes en vriendinnetjes spelen? Ik weet nog goed dat een van de campings waar we een zomer doorbrachten een meer had met in het midden een klein eiland. Tijdens die vakantie deden we bijna elke dag een wedstrijdje wie er het snelst naartoe kon zwemmen. Het bleef leuk. De afstand leek zo lang (het zal misschien 500 meter zijn geweest, waarschijnlijk minder). Het was in onze beleving zo’n enorm stuk, dat ik me nog herinner hoe ik elke keer weer op zag tegen het terug moeten zwemmen. Eindelijk weer aangekomen bij de tent, vertelde ik trots hoe ik weer ‘even’ naar het eiland was geweest, alvorens ik stilletjes mijn pakje Yogi Drink leegdronk.

Kinderspel… Als volwassene wil je toch meer.

De wereld ontdekken

Toen ik ouder was en zelf mijn vakanties ging invullen, heb ik de kans aangegrepen om de echte wereld te ontdekken. Er moest wel meer zijn onder de zon dan alleen maar Nederland. En ik bleek het heerlijk te vinden nieuwe landen te ontdekken en een kijkje te kunnen nemen bij andere culturen. Mooie vergezichten, andersdenkende mensen, raar eten, belangrijke historische monumenten, mooie museums… De lijst is eindeloos lang. Er is zo veel van de wereld te zien en een mensenleven is zo kort. Al word je honderd, dan nog heb je geen tijd genoeg om de hele wereld te zien. Dus dat betekent helaas dat je moet kiezen. Zoveel mooie bestemmingen, wie ben ik om te zeggen wat een mooier vakantieland is?

Of moeten kiezen al niet vervelend genoeg was, ging ook het reizen zelf mij tegen staan. Ik vind het zo’n gedoe. Elke keer weer je koffers in moeten pakken, regelen dat iemand de planten water geeft, je paspoort vernieuwen, je vlucht boeken en dan gaan er op het laatste moment toch altijd nog dingen mis. Bovendien heb je op je bestemming altijd maar beperkt de tijd, dus ben je je hele vakantie lang als een gek aan het hollen om maar zo veel mogelijk wel te kunnen zien. Ik wilde nog zoveel ontdekken, maar kreeg alleen maar meer het gevoel dat een vakantie te beperkt was om dat te doen.

Dan maar wonen in het buitenland?

Het moet anders kunnen dacht ik en toen ik de kans kreeg om naar het buitenland te verhuizen, heb ik dan ook geen moment getwijfeld. Ik heb mijn inboedel ingepakt en een maand later was ik verhuisd naar een andere kant van de wereld, Dubai. Mijn spullen hadden langer nodig, die waren er pas twee maanden later. In de tussentijd verbleef ik in een hotel met slechts één koffer, maar dat maakte niet uit. Het voelde als een spannend avontuur. Ik wilde het land zo snel mogelijk leren kennen en bezocht dus in die tijd de ene toeristische attractie na de andere, en las reisgidsen over het land en de regio, net als op vakantie. Hoe leer je tenslotte anders een land kennen?

Toen mijn spullen eindelijk aankwamen voelde ik me volledig ingeburgerd. Dubai was geen vakantieland meer, het was een thuisland geworden. Desalniettemin keek ik mijn ogen uit en vlogen de eerste paar jaar voorbij.

Een avontuur en een vakantie

Het leven ging ondertussen door, en op een gegeven moment was ik weer eens toe aan een echte vakantie. Dat was een curieuze gewaarwording. Er was nog steeds zat te ontdekken in mijn nieuwe eigen land, waarom kreeg ik dan nu alweer de behoefte om over de grens te gaan? Wat is in deze moderne tijden van globalisering en wereldburgerschap, eigenlijk nog een echte vakantie?

Al ligt de wereld vandaag de dag aan onze voeten en kunnen we overal gaan en staan, uiteindelijk doet het vakantieland er misschien niet zo veel toe, als wel de unieke vakantie-ervaring. Weg uit het dagelijkse leven en alle hectiek die daarbij hoort. In plaats daarvan ga je een avontuur aan, stel je jezelf bloot aan iets nieuws, iets anders, en verzamelt bijzondere herinneringen waar je de rest van je leven aan terug kunt denken.

Ondanks dat ik hier, in Dubai, in de strikte zin van het woord niet op vakantie ben, ben ik toch veel van mijn belevingen blijven ervaren als een toerist. Het is de enige manier waarop je gewend bent om andere landen te leren begrijpen, dus je misschien kun je niet eens anders. Terwijl ik mijzelf al jarenlang niet meer als ‘op vakantie’ beschouwde, benaderde ik het leven hier toch nog steeds zo.

Alle vrienden die ik in de tussentijd heb leren kennen, alle Arabische woordjes die ik gaandeweg had opgepikt en alle gewoonten en gebruiken die ik inmiddels van dichtbij gezien had; nog steeds keek ik er naar als een toerist en ik zag mijzelf dus ook zo, al had ik dat zelf niet door. Ik dacht zelfs al dat ik kennelijk echt klaar was met het wonen in Dubai.

Tja, na een paar jaar is het bijzondere er natuurlijk wel van af. Geen enkele vakantiebestemming kan zo lang het vakantiegevoel geven. Dus een reis werd geboekt met Sri Lanka als bestemming. Het was een prachtige vakantie, veel gezien, gedaan en genoten; maar bij thuiskomst beleefde ik pas echt de meest bijzondere ervaring: ik kwam thuis, echt thuis, in Dubai. Ondanks dat ik er al jaren woonde, had ik een vakantie nodig om mijzelf er niet meer als een bezoeker te voelen.

Blog

 
 
 

0 reacties tot nu toe ↓

  • Er zijn nog geen reacties.

Reageer

Comment: